lundi 10 avril 2017

وداعا رجاء A Dieu Raja








أكره مكالمات ما بعد منتصف الليل
تخيفني بل تريعني
فهي عادة ما تحمل معها رائحة الموت و تعلنه
البارحة قفزت من السرير راجفة عندما رنّ الهاتف الملعون معلنا الرحيل المحتوم
رحلت رجاء قالت لي رانية
خبر يصعب استيعابه
رحلت رجاء التي استقبلتني منذ ايام معدودة في مدار قرطاج بالابتسامة و الدعابة
رحلت رجاء التي كانت تضجّ طاقة و صحة
رحلت تلك التي كانت تبعث أملا .
و في لحظة استعدت في ذهني كلّ الماسبات التي جمعتني بها قبل و بعد الثورة
محطة مسرحية و نضالية فرجاء كانت دائما على الوعد و في الموعد
هاهي شامخة على خشبة المسرح
هاهي واقفة في خيلاء في الشارع و أمام المحاكم
هاهي صامدة أمام كيد الكائدين في ساحة باردو
هاهي تهدينا مسرحها من أجل هذه القضية أو تلك
هاهي تواجه جشع أولئك الذين يريدون اغتصاب مسرحها لا بل اغتصاب حقّنا في فضاء
ثقافيّ رعته كما ترعى الامّ طفلا
رحلت صاحبة القلب الكبير
رحلت صاحبة الابتسامة الجميلة و القامة الشامخة
لكن أبدا لن ترحل ذكراها .
وداعا رجاء


A Dieu la belle
A Dieu La rebelle
A Dieu l'artiste

jeudi 23 mars 2017

Visite au Centre Paul Klee Berne Suisse

Aujourd'hui j'ai eu la chance de visiter le Centre Paul Klee à Berne en Suisse. Paul Klee est un peintre  que j'ai eu la chance de connaitre depuis mon enfance puisque la maison où il a séjourné durant son passage par la Tunisie se trouve dans la même ville où j'ai grandi. Mon père m'a souvent parlé de lui , de son passage en Tunisie.Il le faisait chaque fois où nous passions devant cette demeure, qui est hélas abandonné! 

Le centre est une merveille architecturale dessinée par l'architecte Renzo Piano. Il se présente en trois bâtiments  formant une onde ou vague. 




Le musée  abrite un grand nombre des oeuvres du peintre mais offre aussi des expositions périodiques  comme celle que j'ai eu la chance de voir aujourd'hui: Devrait tout être su? 

« Devrait tout être su ? Ah, je ne le crois pas ! » notait Paul Klee sur l’une de ses dernières œuvres. L’exposition ouvre de nouvelles perspectives sur le peintre Klee, qui était aussi philosophe, poète et jonglait avec les mots . 
L'exposition nous présente ses créations verbales, son art de manier la langue, qui s’accompagnent souvent d’un sens subtil de l’ironie et de l’humour, ouvrent de surprenantes perspectives sur ses toiles. Son œuvre est l’expression d’une « pensée artistique », qui a pris forme de manière incroyablement diverse et riche. Différentes présentations nous introduisent dans l’univers mental de Klee. Des livres, provenant de sa bibliothèque personnelle, nous invitent à le suivre dans ses lectures, pour un « petit voyage au pays de la meilleure connaissance ».
J'ai aussi pu voir le film d'ARTE: Le Silence de l'Ange  de Michaël Gaumnitz et qui retrace la vie et la carrière du peintre tout en stressant l'influence de son passage par la Tunisie sur certaines de ses oeuvres. 
J'ai beaucoup aimé l'exposition et j'ai pris connaissance  de beaucoup de détails qui m'ont échappé   mais j'ai senti de l'amertume aussi. D'une part je n'ai pas pu voir  des oeuvres de Klee faites en Tunisie. D'autre part, j'ai senti du regret pour  la culture en Tunisie . Un pays  qui regorge de trésors artistiques et historiques  et qu'on n'exploite pas. 





Quoiqu 'en avril 2014,  la Tunisie a célébré le voyage de Klee, Macke et Moillet qui  s'est déroulé du 7 au 22 avril 1914 cela reste  insuffisant. En effet durant ces célébrations des  personnes  de différents pays et surtout des Suisses et des Allemands sont revenues  sur les traces de Klee mais elles étaient déçus en arrivant devant la maison qui a accueilli l'artiste en 2014 puisqu'ils  se sont retrouvées devant un bâtiment fermé, abandonné, et délabré. Il n'y avait aucune indication et aucune trace du séjour de l'artiste à  la ville  d'Ezzahra , jadis appelée Saint Germain. 



mercredi 22 mars 2017

Blogging for a Revolution: Conférence à Bienne .


Blogging for a revolution 

Mes lectures : Seule Venise de Claudie Gallay

Pour être honnête je n'ai jamais entendu parler ni de ce livre publié en 2013 ni de son auteur. C'est le hasard qui a mis ce livre entre mes mains. En effet, la semaine dernière , j'étais devant un espace culturel pour voir l'avant-première d'une nouvelle pièce théâtrale tunisienne, quand une femme qui m'a reconnue est venue m 'exprimer sa détresse et son inquiétude face à l'abandon du livre par les Tunisiens. La dame m'a expliqué  qu'elle était libraire et que sa librairie existait depuis des années déjà mais que peu de gens  la fréquentaient. Sans hésiter une seconde j'y suis allée et croyez moi je ne l'ai pas regretté une seconde. L'endroit était très sympas et on pouvait y trouver des livres pour tous les goûts. D'ailleurs j'ai suivi les conseils de la libraire qui m'a présenté le livre Seule Venise comme son coup de coeur et je ne  regrette pas de l'avoir acheté.




Le livre de 253 pages raconte l'escapade d'une quadrégénaire quittée par son amoureux à Venise. Une ville qui a été jadis un témoin de leur amour . Cette  française  rongée par le désespoir vide son compte en banque et part à Venise qu'elle nous fait découvrir en hiver. Elle  y atterrit  dans une pension dans le Castello. Elle y rencontre différentes personnes avec différentes  personnalités; un prince russe sur une chaise roulante , avec un caractère très spécial, et  arrivé à Venise   sur les traces d'un amour d'adolescence qu'il n'avait pas pu oublié , Luigi le propriétaire de la pension, un couple de danseurs ...
Notre héroïne  se balade à Venise en nous faisant découvrir la ville, ses monuments mais aussi ses artistes. On la suit dans ses ballades mais aussi dans ses états âmes, ses tentatives de retrouver l'amour et oublier ses douleurs, se débarrasser de l'amour pensent de son compagnon. 
Pendant cette escapade elle rencontre un libraire, un passionné des livres et des peintres.Il lui fait découvrir les faces cachées de la ville.
Des sentiments se développent !
Retrouvera t-elle l'amour  à Venise ? 


        

dimanche 12 mars 2017

Coup de Gueule

J'en ai ras le bol des ingrats qui ne ratent aucune occasion pour insulter la révolution, les martyrs, les blessés, les syndicalistes,les jeunes chômeurs et marginalisés, les blogueurs, les défenseurs des droits humains, et toute personne qui a cru en une révolution et un changement et qui y a participé. Je ne vais pas m'étaler sur toutes les conneries, les mensonges, etc etc
Je commencerai par certains journalistes qui sautent sur toute occasion de détresse notamment les attaques terroristes pour insulter les défenseurs des droits humains tout en oubliant que le fait d'ouvrir leurs gueules puantes fait partie des droits humains obtenus grâce aux sacrifices de ces défenseurs : حقوقيون et qu'ils appellent : حكوكيون و عقوقيون tout en croyant qu'ils sont si malins , intelligents et brillants en jouant à ce jeu malhonnête. Ces mêmes journalistes qui viennent pleurnicher et demander l'aide de ces mêmes défenseurs des droits humains chaque fois où leurs droits sont bafoués. Tous mes respects aux journalistes qui respectent leur métier et le font convenablement et cherchent à servir le peuple et l'humanité et non pas des agendas, des lobbies, des hommes d'affaires , de partis , des bandits et des mafias.
J'en ai ras le bol de tous ceux et toutes celles qui n'osaient pas ouvrir leurs gueules même pour exposer un problème personnel banal où dénoncer une simple injustice et qui n'arrêtent pas de s'attaquer aux cyber-activistes et blogueurs. Durant les premiers mois de la révolution ( période d'euphorie révolutionnaire ), ces derniers ont commencé à minimiser les efforts et les sacrifices de ces cyberactivistes et blogueurs dans le changement qui a eu lieu.
Bien sûr puisque être révolutionnaire était à la mode à l'époque et pour se montrer il fallait dénigrer les autres. A l'époque nous étions : الراكبون على الثورة . Ensuite et avec certains développements négatifs, ces mêmes personnes ont commencé à pencher vers la théorie du complot ( en suivant les pas du grand philosophe de Ben Ali et son torchon électronique, le grand génie derrière l'expression cyber-collabos) et bien sûr on a voulu faire des cyberactivistes des boucs émissaires. C'est à ce moment là que tout le monde s'est rappelé du rôle des cyberactivistes et c'est à ce moment là que ces derniers ont été accusés de trahison et de malhonnêteté . On a commencé à entendre ces histoires de CIA ( un big LOL), Mossad ( pauvres cons) , etc .
Je vous vomis toutes et tous ( ceux et celles que j'ai évoqué ci dessus) et je parle là à mon nom et je ne représente que moi même et je n'ai jamais cherché à représenter qui que ce soit. Le processus révolutionnaire est un fait que personne ne pourra plus nier.Il y'a eu un changement que vous le veuillez ou pas. On ne rebroussera pas chemin. le passé c'est du passé.
En ce qui concerne le cyber-activisme et le blogging je dirais que oui il y'a une révolution numérique qui a eu un grand impact sur tout le globe.Je n'irai pas au point de dire que ce qui s'est passé en Tunisie est une révolution internet ou Facebook puisque tout a commencé sur le terrain à Redeyef, puis à Ben Guerdane , Skhira , Monastir , Sidi Bouzid ( lisez l'histoire de votre pays c'est très important: même si cela n'a pas été écrit par nos historiens cela existe sur plusieurs sites Internet il suffit de chercher).Des gens on sacrifié leurs vies ( des martyrs) et des parties de leurs corps ( on appelle ces héros des blessés) , d'autres ont pris des risques ont donné de leurs temps, de leurs jeunesse, de leur santé, de leur vie pour voir un vrai changement. Des générations se sont sacrifiées pour que vous puissiez ouvrir vos gueules puantes librement.
Je tiens à vous rappeler que jusqu'au 13 janvier 2011, vous ne pouviez pas aller sur Youtube librement.La majorité des sites et blogs étaient censurés. Facebook l'a été pendant 16 jours en 2008.
Certains me diraient et qu'est qu'on a fait avec Facebook et la liberté d'expression. Je répondrai que voilà vous pouvez ouvrir vos gueules si puantes , vous êtes entrain d'utiliser tous ces outils pour pleurnicher , insulter et parfois cela marche et vous obtenez vos droits bafoués.
Bref, si c'était à refaire je ferai la même chose je lutterai pour cette liberté d'expression jusqu'au dernier soupir et jusqu'à la dernière goutte de sang.
Ma liberté compte beaucoup pour moi et je n'ai pas eu besoin de la CIA pour l'apprendre. Je n'ai pas eu besoin de leçons et de formations pour créer un blog.
Je remercie mes parents qui m'ont toujours fait confiance et m'ont appris à vivre librement.
Tous mes respects à mon père et ses camarades grâce à qui j'ai compris qu'il y' avait un grand problème en Tunisie ( rien qu'en lisant leur histoire).
Je remercie tous les cyberactivistes et blogueurs qui m'ont ouvert la voie pour qui je m'y mette aussi et à leur tête notre martyr : Zouhair Yahyaoui.
Une pensée au grand juge, feu Mokhtar Yahyaoui.
Une grande pensée à mon ami: Sofiane Chourabi ainsi à Nedhir que je n'ai jamais connu.
Je remercie toutes les personnes qui croient toujours en ce processus révolutionnaire et qui veulent vivre librement.
Personnellement, je n'ai jamais jeté l'éponge et ce n'est pas aujourd'hui que je le ferai.Je continuerai cette bataille pour toutes ces personnes que j'ai citées mais aussi pour mon pays que je vénère et pour cette humanité en détresse.
Vos gueules puantes ne m'ont jamais épargnée mais je ne vous dirai pas fermez-les .Je vous dirai que la barque est entrain de couler.Il est grand temps pour que nous passons à autre chose.Il est grand temps que vous comprenez que la bataille pour la liberté et la dignité est notre bataille à toutes et tous.

vendredi 10 mars 2017

Collecte de livres pour les bibliothèques des prisons tunisiennes .

Dernières nouvelles de la Collecte de livres pour les bibliothèques des prisons tunisiennes







Les 8, 9 , et 10 Mars 2017 nous avons assuré une formation pour les agents bibliothécaires pénitentiaires en partenariat avec l'Organisation Mondiale Contre la Torture et la Direction Générale des Prisons et de la rééducation et avec l'appui de la Confédération Suisse ( Département fédéral des affaires étrangères DFAE). 

La formation a été assurée par les deux expertes Rabâa Abdelkéfi et Samia Kamarti.
Les 8 et 9 les deux expertes ont abordé les aspects théoriques de la formation ( traitement physique et intellectuel des documents, sélection et technique d'inventaire du fonds) avant de passer à des exercices d'application. 


Aujourd'hui le vendredi 10 mars , les chargés des bibliothèques des prisons et Centres de rééducation et leur formatrices sont allés à la prison de la Mornaguia y mettre à l'essai la méthode de gestion des bibliothèques convenue entre eux ces deux derniers jours ;


La session de formation a permis d'ouvrir de larges horizons en matière d'encouragement à la lecture et d'activités culturelles qui seront détaillés petit-à-petit et successivement .


La semaine prochaine quelques 5000 publications ou plus seront livrées aux bibliothèques des régions sud-est et sud-ouest ;


- Deux ou trois dons seront livrés à l'OMCT en début de semaine;


Et comme toujours nous remercions toutes celles et tous ceux qui ont contribué à la réussite de cette action et nous vous rappelons que nous attendons vos livres pour la Collecte de livres pour les bibliothèques des prisons tunisiennes

lundi 20 février 2017

تالة مون امور الى كل الذين مازالوا يؤمنون

الثورة حب أو لا تكون هكذا كان ايماني وهكذا سيكون
أرهقتنا الثورة و أعيانا المسار الثوري
فتداخلت الأفكار و اختلطت الأهداف
فتناسينا المسار و اهملنا الحب
أنهكنا المسار فنسينا الأصل و نقطة البداية فالغاية
نسينا أنّ الطريق واعر و يتطلّب ثباتا و صبرا و مثابرة
و فقدنا الايمان
الى كلّ الذين مازالوا يؤمنون
الى اولئك أهدى مهدي الهميلي فيلمه تالة مون أمور
ورغم أنّ التطورات الأخيرة و تحامل بعض وسائل الاعلام و "صحة رقعة " أغلب مفسدي البارحة جعلت عدد الذين يؤمنون يبدو و كأنّه محدود و لكنّ الواقع مختلف تماما
فكيف لمن فقدت فلذة كبدها أن تشتاق قاتله؟
و كيف للجريح أن يفتقد مطلق الرصاصةالتي أصابته ؟
و كيف للمعذّب أن يصفح عن جلاّده؟




تالة مون أمور قصة حب زمن الثورة و قصة حب الثورة. يذكّرنا الفيلم ببعض ممّا عاشته مدينتا تالة و القصرين و اللتان عرفتا تحركات مبكّرة ضدّ النظام الدكتاتوري القامع الذي أحكم علينا بقبضة من حديد و حرمنا  من الحب و الحياة . تالة و القصرين مدينتان شامختان صامدتان رغم تواطئ الطبيعة والسياسيين معا . تالة و القصرين مدينتا الشهداء. يبدأ الفيلم بمشهد حبّ بين حورية ابنة تالة عاملة المصنع الثائرة و زوجها الخانع الخاضع الرافض لأنشطة زوجته الثورية .علاقة نخالها علاقة حب لنكتشف في خضمّ الأحداث أنّ زواجهما زواج تقليديّ. و أنّ قلب حورية لازال ملك محمّد حبيبها الثائر الذي خالته .قد مات في غياهب السجون بعد مشاركتهما سويّا في ثورة الحوض المنجمي قبل سنوات خلت .

يأخذنا الفيلم الى تالة و القصرين لنعيش من جديد أحداثا قد تكون ذاكرتنا قد خانتنا فلم  يتبقّى لنا  منها سوى شذرات و مشاهد متفرّقة و بعض شعارات أفرغت من معناها يرفعها بعضنا في كلّ عيد ثورة و دعوني أقول يرفعها كل الذين مازالوا يؤمنون . فنجدأنفسنا أمام تحركات شعبية عفوية نرى نساءا و رجالا التزم بعضهم سياسيا  تحرّك أغلبهم بصفة عفوية بعد أن أنهكهم الظلم و  غياب العدالة و فقّرهم التهميش  . نرى المواجهات الليلية بين شباب حالمين و رجال شرطة فاسدين متجبّرين ونعاين مثابرة حورية على أنشطتها السياسية المعارضة رغم محاولة زوجها اثنائها عن ذلك فهاهي تكتب شعارات على لافتة و تخرج رفقة احدى صديقاتها مخاطرتين بحياتهما لتعليقها في شارع اغتصبه النظام و كلابه و قوّادته الذين  يتصيّدون كلّ خارج عن الطاعة ليذيقوه أقسى العذابو ينكّلوا به  أو ليقتلوه
.و تقف داعية زميلاتها الى العصيان و الثورة على الاستغلال و الاستعباد في المصنع حيث تعمل
و تتعدّد مشاهد سقوط الشهداء و الجرحى تحت وابل من رصاص يطلقه حرّاس النظام و خدمه المطيعون. و في خضمّ هاته الأحداث القائمة على الدم و النار و العنف يلتقي المحبان من جديد اذ يعود محمد من سجنه الى مدينته تالة بحثا عن حبيبته حالما ببداية جديدة هاذئة  بعيدا عن  المدن المحترقة  بعد أن كره السياسة و فقد ايمانه بالثورة . تترك حورية القصرين حيث تقطن و تعمل لتلتحق بحبيبها و لكن صدمتها تكون عميقة عندما تكتشف أنّ هذا الأخير قرّر تطليق السياسة و صار يبحث عن حياة هادئة رفقتها . فكيف ستكون النهاية ؟ فكيف ستتواصل قصة حب المحبّين الذين جمعهما حبّ زمن ثورة الحوض المنجمي وحبّهما للثورة؟

تالة مون امورحفظ لذاكرتنا التي أرهقتها التطوّرات و تذكير بتضحيات الكثير الذين رفضوا الظلم و خرجوا الى الشوارع بصدور عارية مواجهين للرصاص الحيّ حالمين باقشاع الليل و ظهور خيوط الصباح الأولى . تالة مون امور جرعة من الامل لمن أعياهم الألم و زعزع ايمانهم .تالة مون امور احتفاء بتلك المدن المنسية قبل بداية المسار الثوري و بعده . هو لمسة وفاء و قصة حب

الثورة حب أو لا تكون هكذا كان ايماني وهكذا سيكون

lundi 6 février 2017

غدوة حي قراءة بسيطة لمواطنة بسيطة أو لتونسية تبحث عن مواطنتها

لست بناقدة سينمائية و لم أتعوّد أن أنسب لنفسي ما ليس من صفاتي و اختصاصي. و لكن أعتبر أنّ من حقّي كمتابعة وفية   للأفلام التونسية أن أكتب عنها  كما أراها و أعيشها  . و في هذا السياق أكتب عن فيلم "غدوة حي".  وهو فيلم روائي طويل للمخرج التونسي لطفي بن عاشور ومن بطولة أنيسة داود و دارية عاشور و أشرف .بن يوسف و بمشاركة كل من 
لطيفة القفصي و محمد الداهش  و عيسى حراث  و غازي الزغباني 





لن أتجرّأ طبعا  على تناول المسائل التقنية و الجمالية و لن أتجنّى على  الصوت و الصورة فليس لي من الزاد المعرفي ما يسمح لي بفعل ذلك  بل سأتناول موضوع الفيلم و رسائله . و في هذا السياق أعتبر أنّ الفيلم جاء في وقته ليذكّرنا بواقعنا  فهو يطرح العديد من المشاكل المتعلّقة بالتونسي اليوم.

 و ان تمحورت القصة الرئيسية حول مصير شباب الثورة  سنوات بعد انطلاقها من خلال قصة بطل الفيلم  حسين  الاّ  أنّ المخرج لم يغفل عن تناول قضايا اخرى كبولسة الدولة و علاقة  الأمن بالمواطن  بالاضافة الى انعدام استقلالية القضاء  و استشراء  الفساد و تواصل اللجوء الى  الرشوة  و أيضا تواصل تهميش الجهات وتفشي التجارة الموازية .

الفيلم يأخذنا في رحلة الى اخر ساعات الدكتاتورية من خلال العودة الى احداث يوم 14 جانفي 2011 و ما عاشه عدد كبير من التونسيين  من رعب  بعد تحوّل المسيرة السلمية التاريخية التي تعالت فيها الاصوات و  الحناجر في صرخة  جماعية  موّحدة مطالبة برحيل الدكتاتور الى حلبة للعنف و لاستعمال الغازات المسيلة للدموع و الذخيرة الحيّة و بعد أن حاصر الامنيون المتظاهرين و أجبروهم على اللجوء الى شقق العمارات المجاورة و سطوحها  و الى كل الاماكن التي بدت 
 لهم  امنة  و لم تكن كذلك .فيومها قلّة أسعفهم الحظ فنجوا من غطرسة و بطش حاملي  السلاح و العصي اضافة  الى كثير من الحنق و الكره في قلوبهم .الساعات كانت طويلة بالنسبة لكلّ من عاشوا تلك الاحداث  ,يومها بل سأقول ليلتها لأنّ العديد من التونسيات و التونسيين لم يتمكّنوا من العودة الى ديارهم و قضوا الليلة محاصرين من قبل رجال الشرطة أو تم اقتيادهم الى اقبية وزارة الداخلية و التفنن في التنكيل بهم  ليلتها تكوّنت العديد من الصداقات كالتي تكوّنت بين بطلتي و بطل فيلم  الحال. تواصلت بعضها و انقطعت اخرى . و تتواصل الرحلة لتمتدّ الى ما بعد رحيل الدكتاتور الى لحظتنا الراهنة الى واقعنا المعيش الى ايامنا الحالية و مشاكلنا الانية . فرغم سعي كلّ واحد من أبطالنا الى المساهمة في بناء تونس بطريقته و رغم فرحهم و نشوتهم برحيل الدكتاتور وتوقهم الى حياة جديدة الاّ أنّ الواقع كان مختلفا و تفنّنت الحياة و الظروف في العبث بكلّ واحد منهم . فرّقتهم الحياة أو اختاروا الفراق لأسباب أدعكم تكتشفونها عند مشاهدة الفيلم لتعود الأحداث و تتشابك و تجمعهم من جديد . و  من خلال تشابك هذه الاحداث نغوص في عمق الالم و البشاعة التي صرنا نعيشها لانّ هناك من سعى الى تزييف الحقيقة و تغطيتها و هناك من سعى الى  تفرقة أبناء و بنات تونس و جعلهم يحيدون عن مطالبهم الرئيسية و هناك من عمل جاهدا لكي لا يطرأ أيّ تغيير و تتواصل كلّ الممارسات القذرة القديمة و تبقى دار لقمان على حالها . 
الفيلم بدا لي كصرخة كتذكير  فمن ساهموا في رحيل الدكتاتور من ابناء و بنات الجهات المهمشة و كل شباب و شابات  الوطن   تستنفد قواهم و يقتلون بدم بارد .و تختلف طرق القتل و تتنوّع.  فالموت ماديّ و عنويّ  و من كان من الفاسدين والمتوّرطين ينجو من محاسبة و مساءلة بل و يمكن أن يتحوّل الى بطل و حتى ضحية ثورة مطالب بحقوق و تعويضات .

لن أطيل الحديث في التفاصيل و أدعوكم الى خوض الرحلة في التاريخ بأنفسكم فلن تندموا و في الفيلم تونس و عدة مشاهد رائعة و جميلة و ان موجعة و مؤلمة لتونس فاستمتعوا . 





TEDx Sciences Po CM





I want to thank the organizers of the TEDx Sciences Po CM for the invitation. I was not really in a good shape on the day of the conference . But I somehow managed to give my speech.  I hope that the outcome was satisfying. Now I badly need a break . 

jeudi 26 janvier 2017

الحرية لأبناء الرقاب

 عدت الى الرقاب بعد 5 سنوات من الغياب.عدت مرتين في ظرف أسبوع واحد .  و  كانت اخر زيارة لي هناك في الذكرى الاولى لاستشهاد ابنائها و ابنتها خلال  احداث الثورة التونسية. عدت   بعد أن خيّرت الابتعاد لا خوفا بل أنفة ورفضا للاهانات و الافتراءات التي طالتني بسبب كيد الكائدين و نفاق المنافقين . 

في المرة الاولى دخلت الرقاب وحدي  للقاء صديق جمعتني به ليلة 9 جانفي 2011 في المستشفى المحلّي و أنا أحاول فهم ما حلّ بالمدينة يومها,لنذهب سويا لمساندة ابناء المكناسي المنتفضين من أجل حقّهم في العيش الكريم .   و في المرة الثانية  دخلتها رفقة قيس العبيدي  و الصديقة الصحفية هندة .دخلناها لزيارة والدة قيس بعد حضور محاكمة مجموعة من ابناء المدينة في محكمة سيدي بوزيد و منهم اخو قيس . 

المدينة هي المدينة مع بعض البنايات الجديدة و الألم هو الألم :ألم القهر و الظلم و الضيم و الجور. ليلة 9 جانفي 2011 أرهقتني دموع والدة الشهيد نزار السليمي و هي تطلب مني أن أصوّر جثمان ابنها الذي مزّقه الرصاص ليرى العالم وحشية نظام الدكتاتور  و يوم 20 جانفي 2017 أدمت قلبي دموع والدة أمين و قيس العبيدي و هي تبكي من ظلم نظام   قيل أنّه نظام ديمقراطي . أدمت دموعها قلبي الذي أرهقته المحاكمة التي حضرتها قبيل ساعات من وصولي الى الرقاب :
قاعة مكتظة بعائلات الشبان الموقوفين يحيط بهم رجال الامن حاملين اسلحة كنت احسبها للاستعمال في ساحات الوغى  فقط . عائلات تكبدّت مشاق التنقّل و تكلفته لتكون بجانب أبناء ألقوا في الزنازين ظلما .شيوخ و عجائز بدت ملامح التعب  على وجوههم التي غطّتها التجاعيد و أنهكها الزمن .و قاض يتظاهر بما ليس فيه من صفات الرحمة و العدل و ممثلة نيابة عمومية تقهقه و هي تطلب الابقاء على المتهمين في حالة ايقاف  و محامون بذلوا ما في وسعهم لاظهار الحقّ و خلوّ الملفات مما يثبت توّرط الشبان المو قوفين منذ قرابة العام على خلفية مشاركتهم في الحراك الاحتجاجي الاجتماعي الذي هز البلاد والسنة الفارطة على خلفية موت الشاب رضا اليحياوي في القصرين و هو يحتجّ على حرمانه من الحق في العمل و عدد 
محدود من الناشطين الحقوقيين الذين تنقّلوا من تونس لمساندة هؤلاء الشبان  و حوارات مع العائلات بعد الجلسات وصفوا فيها معاناتهم و ركّزوا فيها على ماسلّط على أبنائهم من ظلم  فهذا شيخ يغالب  دموعه و هو يروي تفاصيل المظلمة التي تسلّط على ابنه  و مصاعب تردّده على السجن لزيارته و أمّ توشك على الوقوع أرضا من الارهاق و من القهر الذي فطر قلبها . 
في منزل قيس العبيدي حدّثتنا والدته عن أمين و عن ايقافه و عن صعوبة ظروف عيشهم و  و عن عناء  توفير لقمة العيش في ظلّ انتشار البطالة و تهميش المدينة و شبابها . روت لنا ذكريات مشاركة ابنها أمين في الثورة و تهديد الامنيين له منذ ذلك الوقت . فابنها من قادة التحركات الاحتجاجية في المنطقة خلال الثورة و بعدها و قد توّعده رجال الشرطة بدفع ثمن ذلك و 
هاهو يقبع في السجن رغم تعدّد الشهادات التي تنزّهه مما نسب اليه من تهم . 





كم كنت أودّ لو قرنت عودتي الى الرقاب باحتفالات بانجاز مشاريع جديدة من شأنها ان تغيّر الواقع المظلم لالاف الشبان الذين سلبوا حق العيش الكريم  
كم كنت أودّ لو دخلت الرقاب و قد استردّت عائلات الشهداء حقوقها و عولج الجرحى جميعهم 
كم وددت لو عدت الى هناك و قد تغيّرت الاحوال الى الاحسن 
 ولكن هيهات  عدت لأواجه الألم و الظلم من جديد عدت لارى أبناء الوطن يظلمون و عائلات تشتّت عدت لأشهد على الوجع كما كان الامر عليه منذ 6 سنوات . تغيّرت التسميات و بقيت نفس الممارسات . 
تعدّدت الوعود و غاب التنفيذ و لازال أبناء الوطن يسجنون من أجل المطالبة بحقّ.
الحرية لابناء الرقاب و كلّ معتقلي الحراك الاجتماعي . 







vendredi 13 janvier 2017

شوية تخلبيز بمناسبة عيد الثورة

13
جانفي 
2017

كلّ يوم تطلع حكاية و نكبشو فيها ما نسيّبو أما ماغير ما نعملو حلول جديّة تحلّ المشكل مرّة وحدة 
+ كان فمة حملة انتخابية الناس الكل تبدا تمجّد في الثورة و الشهداء و الجرحى و الرديوات تحكي و التلافز تحكي و الجرايد تكتب و السياسيين تزور و تهز في باكوات النوار و غيرو و بعد الحملة . ننساو العايلات وودبعتها و ننساو الجرحى و بدنهم المخروب حتى لين يهزهم الموت و ما فمة حتى حل جذري يخرجهم من حالة الوجيعة . 
+ كان فمة عملية ارهابية استهدفت جنود و لاّ امنيين مثلا نركّزو جمعة على عايلة الجندي و لاّ الامني اللي ركّز معاه الاعلام و الناس الكل تتصب في دارو زعمة زعمة واقفة مع العايلة و شوية تصاور و توفا الحكاية بعد العايلة ما تشوف شي و الجنود و الامنيين اللي طاحو في العمليات السابقة و لا في نفس العملية و ما ركّزش معاهم الاعلام تتعدّى حكايتهم هكاكة .و عمرو لا تطرح حلول جدية من شانها مثلا انّو تلقى حلول دائمة لفائدة العائلات هاذي حلول تضمن كرامتهم . 
+ كان تذبح راعي و لا مواطن عادي كيف كيف جمعة بلاتوات و خبراء عندهم مالخبرة كان الكذب و التدجيل و الدموع حيار و وعود ديار و بتوات ضو في البلاصة و تمشي القوافل و درا شنوة و بعد تموت الحكاية في الدقيقة اللي تطلع حكاية اخرى . و حد ما يخمم ان اللي جرى في البلاصة هاذيكة ينجّم يجرا في ميات بلاصة اخرى خاطر الظروف هاذيكة موجودة في الف بلاصة اخرى .حد ما يقول شنية الحلول العاجلة و الدائمة اللي تنجّم تحط حد للنزيف هذا . 
+ يصير حادث تران تجري الطامة و العامة و بلاتوات و تحليلات متاع بهامة ووزرة وولاة و خبراء الخ الخ ويطير المسؤول و تتصلح ال Barrière وين صار الحادث و ننساو اللي الف barrière طايحة في السكك الكل و اللي الحاجات اللي تمشي فوقها الكراهب و اللي مالمفروض يكون اسمها كياسات الحفر فيها اكثر مال goudron . 
+ يموت انسان مالبرد نتصبوا الكل في الحومة و لاّ الدشرة و لاّ الدوار اللي مات فيها و ننساو اللي 10000 حومة تعاني نفس المشاكل و فمة حوم هنا في العاصمة و احوازها تعاني في نفس المشاكل و ناس فيها عايشة تحت الصفر . و نبداو عاد نسبّوا في الثورة على اساس هي اللي جابتلنا الفقر و تونس كانت جنة . و الموضوع هذا عندي ما نحكي فيه كان البارح قلت لا و عيّطت و اليوم مازال نعيّط و نقول لا خاطر مالصغرة شفت الحوم هاذم و درت برشة مناطق في تونس بحكم خدمة بابا اللي كان يخدم برشة على تهذيب الاحياء الشعبية و المساكن القصديرية و ملي صغيرة شفت الناس اش تعاني و دخلت لحوم هنا 4 و 5 كلم علينا و شفت ناس تعيش في اكواخ باش تطيح على روسهم و لا عندهم لا ضو لا ما و زدت شفت القرى و الارياف و شفت الناس اش تعاني باش تجيب 10 ايترات ماء و بالطبيعة شفت التلافز تحكي على الامن و الامان و بلد الفرح الدائم و قلت لا ... لذا في عوض تسبّو الثورة و حرية التعبير تفكّرو اللي الثورة هاذي خلاتكم تعرفو اعماق بلادكم و معاناة خواتكم اللي ما كنتوا تعرفوا عليهم شي و متاكدة اللي فمة ناس عمرها لا سمعت باسم سيدي بوزيد قبل الثورة tellement غارقين في ابراجهم العاجية و يا ما شفت عينين باهتة و محلولة متاع ناس مشاو معايا لبلايص عمرعم لا كانوا يتوقّعوا فمة منها في تونس . الثورة هاذي وراتكم البشاعة اللي خلاتها الانظمة القمعية و خلاتكم تنجموا عالاقل تعملوا حلول سطحية . و في عوض نقعدو نسبّوا في الثورة الاحسن انّا نضغطوا علّي يحكموا باش يخرجوا المناطق هاذي مالتهميش . 
مشكلتنا باختصار اللي احنا نتحركوا بالعاطفة و ياقف غادي ما نلوّجوش حلول جذرية ما نعالجوش الظواهر و المشاكل بعد تحليل و تدقيق و ما نعرفوش نعملو برامج و حلول على الامد القصير و المتوّسط و الطويل . مشكلتنا اللي احنا اعطينا نعديو روسنا توة و غدوة شيهمنا فيه . كي تصير 
الكارثة تو نلقاو الحل .

+++++++++++++++++++++++++++


12
جانفي 
2017


على الصعيد الشخصي و بالمقاييس الشعبية المتداولة متاع قراية و خدمة و عائلة و هاك الحكايات خسرت برشة حاجات ملّي بدا المسار الثوري بعدت على مساري الاكاديمي و بالتالي خسرت خدمتي و نلقى روحي عايشة عيشة خايبة مهددة بالقتل و تحت حماية أمن و غيرو ( حتى هاذي فمة شكون حسدني عليها راهو ههه) أمّا رغم ذلك مازلت مأمنة بيها و فرحانة بيها و فخورة اللي عشتها و ساهمت فيها حتى بكليمة صغيرة ولاّ تصويرة خاطر مانحبش نعيش راسي اللوطة ما نحبش نعيش نسمع في كلمة اسكت حتى الحيوط عندها وذنين و ما نحبش نعيش هايشة ما عندي حتى راي فلّي يصير في بلادي و ما نحبش نكون مجرد رقم يقوم الصباح يمشي يقرا و لا يخدم باش ياكل و بعد يعاود يرقد و يعاود نفس الحكاية من جديد المهم هاوكة عايش لا نطمح باش نكون مواطنة عندي حقوق وواجبات و انسانة تنجّم تبدّل و تغيّر و تشارك في اخذ القرار من موقعها كمواطنة .
لمجد للمسار الثوري المتواصل .
المجد للجرحى و الشهداء .
المجد لكلّ من ظلّ يقاوم




صباح القل و ديما في اطار تشويه الثورة بعض التلافز تجيب ناس عمرها لا همها في الشان العام و يبداو ينظّرو علينا و قال شنوة الثورة نقمة . زعمة في وقت بن علي ماماتتش ناس بالبرد ؟ ما فماش ناس كانت تعيش في الاكواخ ؟و في الشارع ؟ ما فماش ديار مافيهاش ضو و ماء و غاز؟ الهم كل موجود اما حد منكم ما كان ينجم يحل فمو الناتن و يحكي عليه و كان مش الثورة و الشهداء و الجرحى راكم باقي في عماكم و مش عارفين غيركم فاش يعاني ؟ اخطاوها الثورة .
المجد للمسار الثوري المتواصل .
المجد للجرحى و الشهداء .
المجد لكلّ من ظلّ يقاوم
et j'y ajoute la tarduction de mon ami Anouar Moalla:
Dans le cadre de leurs efforts visant a ternir l'image de la révolution, certaines chaînes de télé continuent à inviter à leurs débats, des personnes, inconnues du bataillon avant le 14-1 (n'ayant jamais porté le moindre intérêt aux souffrances alentour), qui viennent nous expliquer que la révolution est une malédiction. Tout se passe comme si sous Ben Ali aucune personne n'était morte de froid, aucune ne vivait dans un gourbi ou dans la rue; comme si tous les foyers avaient accès à l'électricité et à l'eau courante, etc.
Tout cela existait évidemment. La seule différence est qu'aucune de ces nouvelles stars des plateaux ne s'en souciait ou n'osait ouvrir sa sale gueule pour le dire ou pour protester. Vous seriez encore dans votre cécité et votre couardise, n'était la révolution que vous maudissez, n'étaient ses glorieux martyrs et ses blessés.
Cassez-vous ! Fichez la paix à la révolution ! Son processus va se poursuivre. Honneur à ceux qui sont tombés sous les balles du tyran ou qui en souffrent encore dans leur chair. Gloire à ceux qui ne considèrent pas le combat comme terminé. Assurément IL NE L'EST PAS.

+++++++++++++++++++++++++++++


11جانفي
2017


يا عبيد النظام السابق و يا عبدة النظام الحالي اللي احيا العظام الرميم متاع النظام السابق هاو الشعب عاود قاملكم في بن قردان و المكناسي و القصرين و بوزيان غيرهم و برّاو قيدوا على مؤامرة اجنبية و على cyber-collabos هههه 
نفس السياسات القمعية و التهميشية تجيب نفس النتائج و الحكاية لا علاقة لها بالمؤامرة و لا بال cyber-collabos




و تختار الكلاب المسعورة التوّاقة الى أغلال سيّدها و النازعة نفوسها الى العبودية موعد كلّ ذكرى ثورة لتشويهها و تقزيم شهدائها و جرحاها و من امنوا و لا زالوا يأمنون بها : تقزيم وتخوين و نظرية مؤامرة و اشاعات ينسجها خيالهم الخصب الذي تعوّد حياكة الاكاذيب و تدبير المكائد و دافعهم الوحيد شوقهم الى الفتات الذي كان سيدهم يلقي به لهم متمثلة في مناصب و امتيازات تسرق من مال الشعب و خيرات البلاد و تهذى لمن اعلن الولاء . يصوّرونها كمؤامرة و كأنّنا كنّا نعيش في المدينة الفاضلة و نتمتّع بمواطنتنا و ننعم بخيرات الفردوس ... صمتوا جبنا لفترة و هاهي أصواتهم تتعالى من جديد بعد أن مهّد لهم سيدهم القديم الجديد الطريق ... لكن هيهات لن يعود التاريخ الى الوراء .
المجد للمسار الثوري المتواصل .
المجد للجرحى و الشهداء .
المجد لكلّ من لازال يقاوم .

lundi 9 janvier 2017

Just saying ...

Les commentaires horribles que nous avons vu suite au décès du couple tunisien Mohamed Ali Azzabi et Senda Nakaa , paix à leurs âmes, dans l'attentat en Turquie ne m'étonnent plus. Ce qui m'étonne c'est que certaines personnes continuent à se voiler la face et à nous répéter à la longueur de journée que les extrémistes ne sont pas les enfants de la Tunisie.




Si mes chers!
Nous sommes ce peuple imbibé d'idées extrémistes et atteint d'une schizophrénie extrême.
Nous sommes un peuple de charognards qui ne peuvent pas s'empêcher d'insulter les victimes innocentes d'un attentat tout en criant sur tous les toits que nous sommes des musulmans.
Nous sommes les plus grands consommateurs d'alcool et les plus grands "producteurs" d'insultes et d'injures mais dés qu'une autre personne s'affiche avec une bière ou écrit un statut comprenant une insulte elle est diabolisée.
Comme je l'ai dit à plusieurs reprises les solutions sécuritaires ne sont pas suffisantes pour lutter contre l'extrémisme et le terrorisme. Il faut traiter le problème à la racine. Il faut prendre en considération tous les facteurs engendrant l'extrémisme et le terrorisme dans notre société. Dans notre cas je parlerai en particulier de problèmes d'éducation et d'une pauvreté culturelle.
Mais j'ai déjà parlé d'autres facteurs socio-économiques et idéologiques dans d'autres textes.
Arrêtons de nous voiler la face et trouvons les bonnes solutions !




Regueb January 9th, 2011

I cannot really understand how can people easily forget the sacrifices of the martyrs and the wounded of the revolution. 
I, all the time, hear people mocking the revolution and denigrating the martyrs. I always hear them denying the occurrence of a revolution. And I cannot really identify with their opinions. 
I cannot forget what I saw and what I heard through the revolution period. I cannot forget the images of crying and lamenting mothers. I cannot forget the day I went to Regueb when five young Tunisians were killed by the security forces. The voice of Nizar Slimi’s mother asking me to capture a photo of the corpse is still resonating through my ears. I cannot prevent myself from bursting into tears. Memories of the revolution will always be engraved in my heart.





RIP 



jeudi 22 décembre 2016

Les jeunes de Jerissa: en prison et sans procès pour avoir manifesté !

Il y'a presque un année des protestations ont embrasé différentes régions de la Tunisie. Cette colère s'est propagée suite au décès de Ridha Yahyaoui,  jeune diplômé chômeur, le samedi 16 janvier 2016 suite à une électrocution et une chute d'un poteau électrique. Ridha a escaladé le poteau pour exprimer sa colère suite à la découverte du retrait de son nom d'une liste  de dossiers d'embauche qui devaient être remis au Premier ministère pour une régularisation de la situation. 

Les manifestations ont vu le jour à Kasserine avant d'éclater dans différentes  régions du pays notamment à Jerissa,  où un bon nombre de jeunes sont sortis  pour exprimer  leur colère  et dénoncer  l'indifférence du gouvernement aux demandes des jeunes en particulier  et du peuple en général. Mais quelques jours après , quinze personnes ont été arrêtées suite à leur participation aux manifestations de Jerissa notamment : Montassar Khamassi, Rhouma hidri  Hamza Jeberi, Monji Fdahli, Sami Marzouk, Saber Nasraoui, Yassine mejri, Anis Mejri, Sami Fadhli, Chakeur Abidi, Lotfi Gaoui, Saber Klaai , Rochdi ordi, Anis Aounali, Et Aymen Sghaier. Depuis, ces derniers croupissent dans des cellules de prison sans procès . 





Le 10 décembre un comité de soutien s'est constitué autour de cette cause et a annoncé:

son  soutien aux revendications sociales légitimes de la jeunesse tunisienne qui aspire à la justice sociale comme slogan central de la révolution du 17 décembre,
- son  appel aux autorités à ouvrir un dialogue apaisé et constructif avec les jeunes et d’éviter le recours systématique à la répression policière et aux solutions sécuritaires voués à l’échec,
- son appel aux autorités à prendre en considération le caractère social des revendications et la détresse sociale et économique que vit la région de Jerissa ainsi que les familles des détenus,
- son  appel à la société civile et politique, aux organisations de défense des droits de l’homme ainsi qu’aux députés de la région à assumer leurs responsabilités et accorder l’importance requise pour dénouer cette crise en commençant par un appel à la libération conditionnelle de tous les détenus et d’arrêter une date pour une audience juste et impartiale dans les plus brefs délais.


Demain le 23 décembre 2016  se tiendra un rassemblement de soutien aux détenus de Jerissa à 11 heures devant le tribunal de première instance du Kef . 
https://www.facebook.com/events/419360821787965/?active_tab=discussion

Par ailleurs , une conférence de presse du comité de soutien se tiendra le jour d'après à 11 h au local du SNJT.